Daha önce senin ile hiç rakı sofrasına oturmamıştık. Bu ilk oturuşumuz. Somut olarak olmasa da...
Severek dinlediğin bütün türküleri rakımı yudumlarken dinliyorum. Neşet Baba burada Ahmet Aslan burada Ahmet Kaya ,Selda Bağcan...
Baba sen benim ebabil kuşumsun.
Baba!!
Ebabil kuşları hiç durmazmış biliyor musun?
Sadece yuva kurmak için dururlarmış. Hep uçar hep yemek toplar yuvalarına yemek götürürlermiş.
Baba!!
Ben sana hiç seni seviyorum diyemedim. Hiç doyasıya sarılıp öpemedim. Canım babam diyemedim mesela.
Baba şuan karşımda olmanı o kadar çok isterdim ki.
Çok acıttılar baba beni. Sana gelemedim. Affet..
Sabaha kadar ağladım. Gelmem gereken yine sendin ama gelemedim. Affet..
Sığınmam gereken tek yer sendin. Sığınamadım. Affet..
Baba!
Saçlarımı hep sen okşa isterdim. Hep dizinde yatayım isterdim.Rakı içelim isterdim mesela. Sarılıp ağlayalım isterdim. "Geçecek" de isterdim bana. Geçmeyeceğini bildiğin halde avut isterdim. Sen avut isterdim baba...
Baba!
Çok hata yaptım ben. Her gün kendim, öldürdüm baba ben. Çok acıttılar beni. Bisikletten düştü diye ağladığın kızının kalbini, ruhunu söktüler.Baba bile diyemedim.
Baba!
Keşke bu rakı sofrasında karşımda otursaydın.
Keşke bunaları buraya değil sana söylüyor olsaydım.
Ebabil Kuşum.
Biliyorum bir gün uçamayacak kadar yorulacaksın ve ben sana hala seni seviyorum demiş olamaycağım.
Beni affet...
