11 Ekim 2017 Çarşamba

HEP SONRADAN

Ne sen bulutsun ne de ben yağmur...
Bir kadın aşık olmuşsa eğer ve kavuşamamışsa bir tek o adamdan korkarmış. 10 dakikalık bir mesafede oluşunu bilmek bile içini korkuturmuş. Bilirmiş çünkü görse kıyamet,görse fırtına,görse zarar ziyan...
Toplanamazmış bir daha.
Bilirmiş.
Bir kadın aşık oldumu hele ki bir de kavuşamadıysa bir tek o adamdan korkarmış.
Ya tekrar ararsa diye korkarmış,ya yine yakarsa diye korkarmış
Korkarmış işte...
Defalarca beraber dinledikleri şarkıları dinlermiş, defalarca aynı söze ağlarmış.
Menekşeler kokmazmış anlayacağınız...
Ama kadın kendine iyi bakamamış
Yıkılmış bir gecekonduymuş artık kadın.
İçinde kediler,köpekler yaşarmış, sarhoşlar sabahı edermiş o viranede
Anlayacağınız bir kadın aşık oldumu hele ki kavuşamadıysa yangındır o kadın artık;ölüdür o kadın;acıdır o kadın.
Aşk dünyadaki sırat köprüsüdür..
Haa! Bu arada menekşeler kokmaz adam ve ben seni arayamam...

22 Eylül 2017 Cuma

Babama

Merhaba Baba;
 Daha önce senin ile hiç rakı sofrasına oturmamıştık. Bu ilk oturuşumuz. Somut olarak olmasa da...
Severek dinlediğin bütün türküleri rakımı yudumlarken dinliyorum. Neşet Baba burada Ahmet Aslan burada Ahmet Kaya ,Selda Bağcan...
Baba sen benim ebabil kuşumsun.
 Baba!!
 Ebabil kuşları hiç durmazmış biliyor musun?
Sadece yuva kurmak için dururlarmış. Hep uçar hep yemek toplar yuvalarına yemek götürürlermiş.
Baba!!
Ben sana hiç seni seviyorum diyemedim. Hiç doyasıya sarılıp öpemedim. Canım babam diyemedim mesela.  
Baba şuan karşımda olmanı o kadar çok isterdim ki. 
Çok acıttılar baba beni. Sana gelemedim. Affet..
Sabaha kadar ağladım. Gelmem gereken yine sendin ama gelemedim. Affet..
Sığınmam gereken tek yer sendin. Sığınamadım. Affet..
Baba!
Saçlarımı hep sen okşa isterdim. Hep dizinde yatayım isterdim.Rakı içelim isterdim mesela. Sarılıp ağlayalım isterdim. "Geçecek" de isterdim bana. Geçmeyeceğini bildiğin halde avut isterdim. Sen avut isterdim baba...
Baba!
Çok hata yaptım ben. Her gün kendim, öldürdüm baba ben. Çok acıttılar beni. Bisikletten düştü diye ağladığın kızının kalbini, ruhunu söktüler.Baba bile diyemedim.
Baba!
Keşke bu rakı sofrasında karşımda otursaydın.
Keşke bunaları buraya değil sana söylüyor olsaydım.
Ebabil Kuşum.
Biliyorum bir gün uçamayacak kadar yorulacaksın ve ben sana hala seni seviyorum demiş olamaycağım.
Beni affet...


16 Mart 2017 Perşembe

Leblebili Tren Yolculuğu

LEBLEBİLİ TREN YOLCUĞU

Bir tren yolculuğunda hayatınızı sorgulayabiliyorsunuz. Mesela nerede hata yaptığınızı kime neden öyle davrandığınızı ve davranamadığınızı... Birine bağlanmanın ağır geldiği zamanlarda hayatınıza girmek için didinen birinin tüm duvarlarınızı darmadağın edip bir anda hayatınızdan çıkabileceğini ve bunun karşısında kaldırdığınız tüm duvarları kalan azıcık gücünüzle en baştan ellerinizle tekrar öreceğenizi biliyorsunuz. Bazı insanlar çok fazla güven veriyorlar aslında nedendir ki hiçbir şekilde bu güveni kırmadan bırakmıyorlar sizi. Ama içeride bir yerlerde uğurlayamadığınız biri oldu mu,ruhunuzda yani aşık olduğunuz ve aşık kaldığınız biri oldu mu birinin acıtması çok uzun sürmüyor. Zaten aşkı yaşamış biri yeterince yanmıştır ve külleri hala alev almaya hazırdır bundandır aslında hissizliğimiz. Bir bilge der ki:"yeterince yanmış bir cesedin küllerini suya bırakmazsanız ruhu sonsuza dek alevler içinde yanar." Biz dökülemedik denize. Küllerimiz hala ateş içinde.Sanırım bundandır ruhumuzun bu acısı. Bunlar hakkında binlerce düşünce ve bu düşünceleri anlatabileceğimiz bir çok cümle oluşabiliyor ama nafile. Bir tren yolculuğunda leblebi yerken ve camınıza yağmur damlaları serpiştirirken tüm bunları düşünebiliyorsunuz işte. Ve işin garibi şudur ki hiçbirinin de cevabını bulamıyorsunuz.